انگل های روده ای یکی از مشکلات رایج در سنین کودکی محصوب میشود که اگر به درستی درمان نشود ممکن است در روند رشد کودکان اختلال ایجاد کند.

در این مقاله سعی بر آن داریم که انواع انگل های روده ای را به طور مختصر بررسی کنیم.علایم و راهکارهای پیشگیری از عفونت های انگلی را نیز خواهیم گفت.

انواع انگل های روده ای:

دسته اول  شامل انگل های کرمی :

این انگل ها انواع مختلفی دارند :

۱- کرمک : کرم های کوچک سفید رنگی هستند که عمدتا در روده کوچک زندگی میکنند ولی برای تخم گذاری به ناحیه مقعد مهاجرت میکنند.

غالب علامت در این کودکان خارش شبانه مقعد است که در موارد شدید حتی ممکن است خونریزی هم رخ بدهد.

گاها والدین ممکن است کرم را به وضوح در اطراف مقعد یا همراه مدفوع کودک ببینند.

۲- آسکاریس ها: این کرم ها طولی در حدود ۱۵ تا ۳۵ سانتی متر دارند و میتوانند در روده بزرگ قرار بگیرند .علایم آن شامل درد ای شکمی و اسهال یا افسردگی های مزمن است.

۳- کرم های قلاب دار:این کرم ها در آب یا خاک قرار دارند. از طریق پوست یا خوردن مواد آلوده وارد بدن می شوند.علایمی که توسط این کرم ها ایجاد میشود شامل کم خونی و خستگی و کاهش وزن و اختلالات گوارشی می باشد.

این انگل ها در حالت بالغ به شکل  نواری شکل و بند بند هستند.دارای یک بادکش در قسمت سر هستند که از طریق ان به روده میزبان متصل میشوند و از آن تغذیه میکنند.

کرم کدو و کرم نوار ماهی از این دسته می باشند.

دسته دوم انگل های تک سلولی:

این انگل ها اغلب در اثر مصرف آب یا غذای آلوده انتقال پیدا میکنند و در روده انسان به صورت تک سلولی یا چند سلولی زندگی میکنند.

انواع  آن شامل:

• ژیاردیا:این انگل طولی حدود ۱۰ تا ۲۰ میکرومتر دارد و باعث ایجاد ضایعانی در سطح داخلی روده میشود .

علائم این انگل شامل:اسهال ونفخ و تهوع و استفراغ ,درد شکم ,لاغری و کاهش اشتها می باشد.

• انتاموبا هیستولیتیکا :از طریق مصرف اب یا غذای آلوده به این انگل منتقل میشود.گاهی ممکن است بدون علایم واضحی تا مدت ها در بدن باشد و با تضعیف سیستم ایمنی علایمی مثل اسهال خونی,نفخ,درد شکم و تب و ضعف عمومی را نشان دهد.گاهی ممکن است با گسترش عفونت آبسه های کبدی یا مغزی که بسیار خطرناک می باشند را ایجاد کنند.
• کریپتوسپوریدیوم: اغلب در اثر استفاده از آب آلوده رخ می دهد.عفونت با آن باعث اسهال شدید ,تب و تهوع و استفراغ می گردد.

تشخیص انگل های روده ای:

از طریق نمونه مدفوع که معمولا سه نوبت می باشد صورت میگردد..نمونه مدفوع از طریق روش های مختلف بررسی میگردد تا حضور انگل ها بررسی شود.

در یک روش نمونه مدفوع را در زیر میکروسکوپ قرار میدهند تا تخم ها و یا لارو و اشکال دیگر انگل را شناسایی کنند. گاهی از  رنگ آمیزی مدفوع برای بهتر دیده شدن انگل ها یا تخم ها استفاده میکنند.

در روش دوم با استفاده از ایمونوفلورسانس شاخص های سطحی انگل را شناسایی میکنند .

روش سوم pcr  یا  روش مولکولی است که برای شناسایی اسید نوکلئیک انگل استفاده میشود که بسیار حساس و دقیق است و حتی به شناسایی انگل های نادر یا کمیاب نیز کمک میکند.

گاهی ممکن است از آندوسکوپی یا کلونوسکوپی و یا رادیو گرافی با اشعه ایکس و یا  mriبرای تشخیص انگل  وآسیب های ناشی از آن استفاده شود.

پیشگیری از ابتلا به انگل های روده ای:

• رعایت بهداشت شخصی و شستشوی دست ها با آب و صابون مخصوصا قبل از غذا خوردن و پس از استفاده از دستشویی
• گوشت و ماهی را به درستی و کامل بپزید و سبزیجات نیز ضد عفونی کنید.
• برای شستشوی محیط و اسباب بازی های کودکان از مواد ضد عفونی کننده مناسب استفاده کنید.
• تعویض به موقع پوشک و تمیز نگه داشتن لباس زیر کودکان میتواند به کاهش انتقال انگل ها کمک کند.
• مانع ورود حشرات از قبیل پشه ها به منزل شوید.
• کوتاه نگه داشتن ناخن ها
• جوشاندن آب آشامیدنی نامطمئن
• عدم شنا کردن در آب های آلوده
• در هنگام شنا کردن دهان را ببندند تا اب آلوده وارد دهان نشود
• در صورت ابتلای کودک به عفونت از فرستادن وی به مهد یا مدرسه تا زمان درمان کامل خودداری کند.
• آزمایشات دوره ای مدفوع برای کودکانی که در مهدها یا مراکز نگهداری هستند.
• استفاده از وسایل شخصی
• جوشاندن ظروف و البسه در خانواده ای که یک فرد مبتلا در آن وجود دارد.
• در مناطق آلوده ترجیحا از خوردن سبزیجات خام پرهیز کنید
• درمان تمام اعضای خانواده فرد مبتلا
• خودداری از اجابت مزاج در خارج از مستراح
• از بازی کردن کودکان با خاک آلوده جلوگیری کنید .

چه کسانی در معرض عفونت های انگلی هستند؟

کسانی که از کودکان مراقبت میکنند.

افرادی که دسترسی به آب آشامیدنی سالم ندارند.

افراد دارای نقص سیستم ایمنی

مشاغلی که  مدام با خاک یا مدفوع در تماس هستند.

افرادی که در مناطق گرمسیری زندگی میکنند.

کودکانی که در مهدها یا مراکز نگهداری جمعی هستند.

درمان عفونت های انگلی :

درمان هر فرد بسته به نوع انگلی که در وی تشخیص داده میشود متفاوت است..

در بعضی بیماری های انگلی درمان دارویی واجب است ولی در بعضی ها که به صورت خود محدود شونده هستند درمان نیاز نیست.پیشنهاد میکنم برای تصمیم گیری در مورد درمان حتما با پزشک خود مشرت کنید.

برای مشاوره و نوبت دهی با متخصصین و پزشکین مجموعه نیکو کلیک کنید.